Աշխարհագրություն

Աշխարհի պետությունների վերին մակարդակի ազգային դոմենները

դոմեն

  1. Ադրբեջան – .az
  2. Ալբանիա – .al
  3. Ալժիր – .dz
  4. Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ – .us
  5. Անգոլա – .ao
  6. Անդորրա – .ad
  7. Անտիգուա և Բարբուդա – .ag
  8. Ավստրալիա – .au
  9. Ավստրիա – .at
  10. Արաբական Միացյալ Էմիրություններ – .ae
  11. Արգենտինա – .ar
  12. Արևելյան Թիմոր – .tl
  13. Աֆղանստան – .af
  14. Բահամյան կղզիներ – .bs
  15. Բահրեյն – .bh
  16. Բանգլադեշ – .bd
  17. Բարբադոս – .bb
  18. Բելգիա – .be
  19. Բելիզ – .bz
  20. Բելոռուս – .by Читать далее
Реклама
Categories: Աշխարհագրություն, Բարձրագույն տեխնոլոգիաներ | Метки: , , | Оставьте комментарий

Աշխարհի պետությունների ամենաբարձր լեռները (կետերը) և դրանց բարձրությունները

լեռ

  1. Ադրբեջան – Բազարդյուզյու (4480 մ)
  2. Ալբանիա – Կորաբի (2764 մ)
  3. Ալժիր – Թահաթ (2918 մ)
  4. Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ – Մակ-Քինլի (6193 մ)
  5. Անգոլա – Մորրո դե Մոկո (2620 մ)
  6. Անդորրա – Կոմա-Պեդրոսա (2942 մ)
  7. Անտիգուա և Բարբուդա – Բոգգի (402 մ)
  8. Ավստրալիա – Կոսցյուշկո (2230 մ
  9. Ավստրիա – Գրոսգլոկներ (3798 մ)
  10. Արաբական Միացյալ Էմիրություններ – Իյիբիր (1527 մ)
  11. Արգենտինա – Ակոնկագուա (6962 մ)
  12. Արևելյան Թիմոր – Տատամայլաու (2963 մ)
  13. Աֆղանստան – Նաուշակ (7485 մ)
  14. Բահամյան կղզիներ – Ալավերնիա (63 մ)
  15. Բահրեյն – Ջեբել Դուկան (134 մ)
  16. Բանգլադեշ – Կեոկրադոնգ (1230 մ)
  17. Բարբադոս – Հիլաբի (340 մ)
  18. Բելգիա – Բոտրանժ (694 մ)
  19. Բելիզ – Դոյլզ-Դելայթ (1160 մ)
  20. Բելոռուս – Դզերժինսկայա (345 մ)
  21. Բենին – Սոկբարո (658 մ)
  22. Բոթսվանա – Ցոդիլո (1489 մ)
  23. Բոլիվիա – Սախամա (6542 մ)
  24. Բոսնիա և Հերցեգովինա – Մագլիչ (2386 մ)
  25. Բրազիլիա – Պիկո-դա-Նեբլինա (3014 մ) Читать далее
Categories: Աշխարհագրություն | Метки: , , , | 2 комментария

Աշխարհի պետությունների դրոշները

Ադրբեջանի դրոշը

Ալբանիայի դրոշը

Ալժիրի դրոշը

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների դրոշը

Անգոլայի դրոշը

Читать далее

Categories: Ազգագրություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , , | 4 комментария

Վանգայի գուշակությունները 2010 թ.-ից մինչև 5079 թ.

2010 թ. — Երրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը: Պատերազմը կկսվի 2010 թ.-ի նոյեմբերին և կավարտվի 2014 թ.-ի հոկտեմբերին: Կսկսվի ինչպես սովորական, իսկ հետո կկիրառվի սկզբում ատոմային, իսկ հետո քիմիական զենք:

2011 թ. – Հյուսիսային կիսագնդում ռադիոակտիվ տեղումների պատճառով կենդանի չեն մնա ո’չ բուսական, ո’չ էլ կենդանական աշխարհները: Այնուհետ մուսուլմանները քիմիական պատերազմ կսկսեն կենդանի մնացած եվրոպացների դեմ:

2014 թ. – Մարդկանց մեծամասնությունը կտառապի թարախախտով, մաշկի քաղցկեղով և մաշկային այլ հիվանդություններով (քիմիական պատերազմի հետևանքը):

2016 թ. – Եվրոպան գրեթե անմարդաբնակ է:

2018 թ. – Համաշխարհային նոր գերտերություն է դառնում Չինաստանը: Զարգացող երկրները շահագործվողներից վեր են ածվում շահագործող երկրների:

2023 թ. – Մի փոքր կփոխվի Երկրագնդի ուղեծիրը:

2025 թ. –Եվրոպան դեռևս քիչ է բնակեցված:

2028 թ. – Էներգիայի նոր աղբյուրի ստեղծում: Քաղցը հետզհետե հաղթահարվում է: Սկսվում է օդաչուավոր տիեզերանավի արշավը դեպի Վեներա:

2033 թ. – Բևեռային սառույցները հալչում են: Բարձրանում է Համաշխարհային օվկիանոսի մակարդակը:

2043 թ. – Համաշխարհային տնտեսությունը զարգանում է: Եվրոպան ղեկավարում են մուսուլմանները:

2046 թ. – Աճեցվում են ցանկացած տեսակի օրգաններ: Օրգանների փոփոխությունը դառնում է բուժման լավագույն մեթոդներից մեկը:

2066 թ. – Մուսուլմանական Հռոմի վրա հարձակման ժամանակ ԱՄՆ-ը օգտագործում է զենքի նոր տեսակ՝ կլիմայականը: Կտրուկ ցրտում է:

2076 թ. – Առանց դասակարգերի հասարակություն (կոմունիզմ):

2084 թ. – Բնության վերականգնում:

2088 թ. – Նոր հիվանդություն՝ ծերացում մի քանի վայրկյանում:

2097 թ. – Արագ ծերացումը հաղթահարված է: Читать далее

Categories: Պատերազմ, Պատմություն, Քաղաքականություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն, Բարձրագույն տեխնոլոգիաներ, Կրոն | Метки: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 70 комментариев

Աշխարհի պետությունների կարգախոսները

Ազգային կարգախոսն օգտագործվում է պետության մտադրությունները կամ նպատակները մեկ կարճ նախադասությամբ բնորոշելու համար: Այն կարող է ներռաված լինել պետության զինանշանի կամ տպագրվի տարադրամների վրա: Որոշ երկրներ կարգախոս չունեն:

Ադրբեջան – Կրակների երկիր

Ալբանիա – Դու Ալբանիա, տալիս ես ինձ փառք, տալիս ես ինձ ալբանացի անունը

Ալժիր – Մարդկանցից և մարդկանց համար

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ – Մենք հավատում ենք Աստծուն

Անգոլա – Միասնությունն ուժ է ապահովում

Անդորրա – Միասնույթունն ուժ է տալիս

Անտիգուա և Բարբուդա – Մենք կհասնենք նպատակին, եթե յուրաքանչյուրը ջանք գործադրի

Ավստրալիա – չունի

Ավստրիա – Ավստրիան կկործանվի վերջինը

Արաբական Միացյալ Էմիրություններ – Աստված, Ազգ, Նախագահ

Արգենտինա – Միության և ազատության մեջ

Արևելյան Թիմոր – Պատիվ, Հայրենիք և Ժողովուրդ

Աֆղանստան – չունի

Բահամյան կղզիներ – Միասին դեպի առաջ և վերև

Բահրեյն – չունի

Բանգլադեշ – չունի

Բարբադոս – Հպարտություն և աշխատասիրություն

Բելգիա – Միասնությունն ուժ է տալիս

Բելիզ – Բարգավաճում եմ ստվերում

Բելոռուս – չունի

Բենին— Եղբայրություն, Արդարություն, Աշխատանք

Բոթսվանա – Թող անձրև գա

Բոլիվիա – Միասնությունն ուժ է տալիս

Բոսնիա և Հերցեգովինա – չունի

Բրազիլիա – Կարգուկանոն և Առաջընթաց

Բրունեյ – Միշտ ծառայել Աստծո ղեկավարությամբ

Բութան – Մեկ ազգ, մեկ ժողովուրդ

Բուլղարիա – Միասնությունն ուժ է տալիս

Բուրկինա Ֆասո – Միասնություն, Առաջընթաց, Արդարություն

Բուրունդի – Միասնություն, Աշխատանք, Առաջընթաց

Читать далее

Categories: Պատմություն, Քաղաքականություն, Օրենսդրություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , | 1 комментарий

Հայաստանի մայրաքաղաքները

  1. Տուշպա-Վան (Ք. ա. 825 — 6-րդ դար)
  2. Արմավիր (Ք. ա. 190-160)
  3. Երվանդաշատ (Ք. ա. 201-160)
  4. Արտաշատ (Ք. ա. 160-77, 60-120)
  5. Տիգրանակերտ (Ք. ա. 77-69)
  6. Վաղարշապատ (120-330)
  7. Դվին (336-428)
  8. Արշակավան (355-360)
  9. Բագարան (428-933)
  10. Կարս (933-957)
  11. Անի (957-1045)
  12. Շիրակավան (Երազգավորս) (890-929)
  13. Երևան (1918-…)

            

Categories: Պատմություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Оставьте комментарий

Ենթամշակույթ

Ենթամշակույթը (լատ. sub — տակ, cultura — մշակույթ) սոցիոլոգիայում և մշակութաբանության մեջ հասարակության մշակույթի մի մասն է, որը տարբերվում է ճնշող մեծամասնությունից, ինչպես նաև այդ մշակույթը կրողների սոցիալական խմբերը: Ենթամշակույթը կարող է գերիշխող մշակույթից տարբերվել արժեքների սեփական համակարգով, լեզվով, վարվելակերպով, հագուստով և այլ առանձնահատկություններով: Տարբերում են ազգային, ժողովրդագրական, մասնագիտական, աշխարհագրական և այլ հիմքերի վրա ձևավորված ենթամշակույթներ: Որպես կանոն ենթամշակույթը ուղեկցում է մարդուն ողջ կյանքի ընթացքում: Մասնավորապես, ենթամշակույթները կազմավորվում են էթնիկական հանրույթների կողմից, որոնք տարբերվում են հիմնական լեզվից առանձնացող խոսվածքներով: Նշանավոր այլ օրինակներից են երիտասարդական ենթամշակույթները:

Տերմինի պատմությունը

1950 թ.-ին ամերիկացի սոցիոլոգ Դևիդ Ռայզմենը իր հետազոտություններում ենթամշակույթը բնորոշեց որպես մարդկանց խումբ, որոնք կանխամտածված ընտրում են փոքրամասնության կողմից նախընտրելի ոճ և արժեքներ: Երևույթի ավելի խորը վերլուծությունը կատարեց Դիկ Հեբդիջը իր՝ «Ենթամշակույթ. ոճի հասկացությունը» գրքում: Ըստ Հեբդիջի՝ ենթամշակույթները գրավում են նմանատիպ ճաշակներով մարդկանց, որոնց չեն բավարարում համընդհանուր չափորոշիչներն ու արժեքները:

Читать далее

Categories: Պատմություն, Տերմինաբանություն, Փիլիսոփայություն, Քաղաքականություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն, Գրականություն, Ենթամշակույթ | Метки: , , , , , , , , , | 1 комментарий

Ազավադ

Ազավադը տուարեգների չճանաչված պետության շրջաններից մեկի ավանդական անվանումն է, որի պայմանական սահմանները տարածվում են Մալիի հյուիսարևելյան մասում, Ալժիրի հարավ-արևելքում, Նիգերի արևմուտքում, Բուրկինա-Ֆասոյի հյուսիսում և Լիբիայի արևմուտքում: Ազավադի սահմանների մեջ (Մալի) մտնում են Տոմբուկտու շրջանի հարավ-արևելքը, Գաոյի հյուսիս-արևմուտքը և Կիդալի մեծ  մասը:

Պատմություն

1990 թ.-ին Մալիում սկսվեց տուարեգների ապստամբությունը: «Սպիտակ» հյուսիսի (տուարեգներ) և «սև» հարավի (բանտու ցեղախմբեր) հակասությունները խորը արմատներ ունեն: Սախալում իրար հաջորդած երաշտներից հետո տուարեգներին սկսեց զայրացնել այն փաստը, որ «սևամորթ մեծամասնության» կառավարությունը ուշադրություն չի դարձնում իրենց խնդիրների վրա, ուստի նրանք որոշեցին առանձնանալ և ստեղծել սեփական պետությունը՝ Ազավադը:

Categories: Պատերազմ, Պատմություն, Քաղաքականություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , , , , , , , | Оставьте комментарий

Մեծ Սիրիա

Մեծ Սիրիան պանարաբիզմի նախագիծ է:

Օսմանյան կայսրության անկումից հետո արաբական ազգային պետության ստեղծումը իրական էր թվում: Այդ պետությունը պետք է կազմված լիներ ժամանակակից Սիրիայի, Լիբանանի, Իսրայելի, Հորդանանի և պաղեստինական տարածքներից (Գազայի հատվածը և Հորդանան գետի Արևմտյան ափ): Մեծ Սիրիայի մայրաքաղաքը պետք է դառնար Դամասկոսը, որն Օմայանների օրոք արդեն եղել էր արաբական խալիֆայության մայրաքաղաքը:

Սայքս-Պիկոյի համաձայնագիրը, որով Ֆրանսիան և Մեծ Բրիտանիան բաժանեցին տարածքները իրար միջև, վերջ դրեց միասնական ազգային պետության ստեղծման պլաններին:

Ավելի ուշ Արաբական Միացյալ Հանրապետության և Արաբական Միություն նախագծերը նույնպես հաջողություն չունեցան:

Մեծ Սիրիայի նախագիծը Սիրիայի հանգուցյալ նախագահ Հաֆեզ ալ-Ասադի սիրած նախագիծն էր: Համաձայն դրա՝ Դամասկոսը պետք է դառնար հսկայական արաբական պետության կենտրոնը, որի մեջ բացի Սիրիայից մտնելու էին Լիբանանը, ինչպես նաև թուրք-սիրիական սահմանակից շրջանները:

Նմանատիպ նյութեր

Մեծ Իտալիա

Ազավադ

            

Categories: Պատմություն, Քաղաքականություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 комментарий

Մեծ Իտալիա

Մեծ Իտալիան (իտ. Grande Italia) կամ Կայսերական Իտալիան (Italia Imperiale) ֆաշիստական Իտալիայում մտածված ամբիցիոզ նախագիծ էր: Այդ նախագծի նպատակը իտալական կայսրության ստեղծումն էր, որը բացի այն տարածքներից, որին հավակնում էին իռեդենտիստները (Կորսիկա, Նիցցա, Դալմատիա, Մալթա), իր մեջ ներառելու էր միջերկրածովյան լրացուցիչ տարածքներ իտալական բնակչությամբ կամ որոնք գտնվում էին իտալական ազդեցության ներքո: Մեծ Իտալիայի ստեղծման կողմնակիցները այդպիսի տարածքներ էին համարում Ալբանիան, Չեռնոգորիան, Թունիսի հյուսիսը և Լիբիայի հյուսիսը: Նախագիծը ենթադրում էր իտալական պետության ստեղծում, որում ոչ իտալական տարրերը պետք է ձուլվեին և խրախուսվելու էր իտալական գաղութականացումը: Ենթադրվող բռնազավթումը օգնելու էր Իտալիային վերականգնել գերիշխանությունը Միջերկրական ծովում, որից զրկվել էր Հռոմեական կայսրության անկումից հետո:

Գրականություն

  • Baioni, Massimo. Risorgimento in camicia nera. Carocci. Arezzo, 2006.
  • Blitzer, Wolf. Century of War. Friedman/Fairfax Publishers. New York, 2001
  • Chapin Metz, Helen. Libya: A Country Study. GPO for the «Library of Congress». Washington, 1987.
  • De Felice, Renzo Interpretations of Fascism (translated by Brenda Huff Everett). Harvard University Press. Cambridge, 1977
  • De Felice, Renzo. Mussolini l’Alleato: Italia in guerra 1940—1943. Rizzoli Ed. Torino, 1990.
  • Del Boca, A. Le guerre coloniali del fascismo Laterza. Roma, 1991.
  • Galeotti, Carlo. Credere obbedire combattere — I catechismi fascisti Stampa Alternativa. Milano, 1996.
  • Lamb, Richard. Mussolini as Diplomat. Fromm International Ed. London, 1999. Читать далее
Categories: Պատերազմ, Պատմություն, Քաղաքականություն, Ազգագրություն, Աշխարհագրություն | Метки: , , , , , , , , , , , , , , | Оставьте комментарий

Создайте бесплатный сайт или блог на WordPress.com.